75 Numaralı Oda Operasyonu: Mefharet Hanım’ın Sıradan Bir Günü
Sabah Vardiyası ve Erken Baskınlar
Saat sabah 07:00. Normal bir insanın bu saatte rüyasının en tatlı yerinde olması gerekir. Ama Mefharet Hanım için saat 07:00, devlete ve kuruma karşı verilen günlük bağımsızlık mücadelesinin resmi başlangıç saati demektir.
Mefharet Hanım (kendisi bu unvanın sadece kulağa resmi geldiği için kullanıldığını, aslında ruhunun hâlâ 18'inde, Cihangir’de gazino kapatan bir afet olduğunu iddia eder), yatağında gözlerini aralar aralamaz ilk iş olarak nefesini kontrol eder. "Çok şükür, yine kimseye muhtaç olmadan nefes aldık, bu da devlete bir kapak olsun" diye mırıldanarak kalkar.
Daha ayağını yere basmadan kapı çalınır. Gelen, kat hemşiresi Melek Hanım’dır. Melek Hanım’ın elinde tansiyon aleti ve bir avuç renkli hap vardır. Bu haplar öyle sıradan haplar değildir; Mefharet Hanım’a göre onlar "sabah zihni bulandırma ve huysuzluğu engelleme" amaçlı gizli kimyasallardır.
— Günaydın Mefharet Hanım, tansiyonumuzu ölçelim bakalım.
— Günaydın kızım da, o elindeki pembe hapı dünkü dedikodulardan sonra beni zehirlemek için getirdiğini biliyorum. Bak, gözlerimin içine bak Melek! Ben bu yaşa Edi ile Büdü’yü izleyerek gelmedim!
— Mefharet Hanımcığım, onlar tansiyon ve vitamin hapı. Lütfen içiniz, yoksa başhekim beye söylerim.
— Söyle, söyle! Zaten o beyefendiyle bir ara nikâh masasına oturacaktık ama kısmet olmadı, şimdi bana böyle mobbing uyguluyor!
Melek Hanım alışkın olduğu bu diyalogun ardından hapları zorla içirir ve kaçar. Mefharet Hanım, hapı yutar yutmaz lavaboya koşup tükürmeye çalışır ama Melek Hanım boğazını sıvazlayarak önlem almıştır. "Kahpe felek," diye söylenerek kahvaltı salonuna doğru zikzaklar çizerek yürür.
Kahvaltı Salonu ve Diplomatik Krizler
Koridorda yürürken en büyük düşmanı Sebahat Hanım’la karşılaşır. Sebahat Hanım, kurumun resmi dedikodu bakanı ve en önde gelen komplo teorisyenidir.
— Günaydın Mefharet, yine saçlar birden bir yana yatmış. Acaba rüzgârda mı kaldın, yoksa yine aynaya küstün mü?
— Sebahat, benim saçlarım rüzgârda bile artistik durur. Senin gibi kafaya tülbent atıp tarlaya gidiyormuş gibi gezmiyorum ortalıkta. Hem dünkü çorba hakkında yönetime dilekçe verdim, içine su katmışlar diyerekten beni destekleyeceksin, kaçışın yok!
— Ben niye destekleyecekmişim sevgilim? Çorba gayet mercimekti.
— Mercimek dediğin etli olur, bu suya bulamaç sürmüşler! Neyse, masamıza geçelim, çaylar soğuyor.
Kahvaltı masasında olaylar kopar. Mefharet Hanım’ın en büyük tutkusu, çaya atılan şeker sayısını gizli tutmaktır. Diyetisyen Esra Hanım diyet listelerini kontrol etmek için masaya yaklaşır yaklaşmaz, Mefharet Hanım önündeki üç küp şekeri ustaca çayın köpüğünün altına gömer.
— Mefharet Hanım, çayda şeker görünmesin lütfen, tansiyonunuz fırlar.
— Esracığım, gözlerim bozuk, şekeri tuz sanıp atmışım. Allah’tan tuzlu çay sevmiyorum yoksa mahvolmuştum.
— Tuz mu? Mefharet Hanım, şekerlik masada.
— Vallahi gözler seğiriyor kızım, yaşlılık işte, her şeyi karıştırıyorum. Al bak, içmiyorum bile! (Derken çayı kafaya diker ve şekerlerin eridiğinden emin olunca rahat bir nefes alır).
Öğle Kuşağı: Dedikodu, Okey Masası ve Gizli Operasyonlar
Öğleden sonra saat 13:30, huzurevinin en hareketli saatidir. Sosyal faaliyet salonunda okey masası kurulmuştur. Masanın gediklileri Mefharet Hanım, emekli albay Cevdet Bey, eski bankacı Hikmet Bey ve hafızası zaman zaman gidip gelen Necmiye Hanım’dır.
Oyun başlar başlamaz kıyamet kopar. Cevdet Bey taşı yere vurur vurmaz Mefharet Hanım ortalığı ayağa kaldırır.
— Cevdet! Sen yine taş çalıyorsun! Gözüm üzerindede ha, albaylıktan emekli oldun diye burada hile yapma hakkını kim veriyor sana?
— Hanımefendi, okeyi attım, ne hilesi? Görmüyor musun çifte gidiyorum!
— Çifte gidiyormuş! Sen o kafayla ancak emekli maaşını çifte kavrulmuş lokum sanıp yersin! Hikmet, sen şahitsin değil mi?
— Valla Mefharet abla, ben sadece taşın rengine bakıyorum, gözler zaten görmüyor.
— Zaten bir sen görsen şaşardım Hikmet!
Oyun böylece kavga gürültü devam ederken, kapı aralanır ve kurumun sosyal hizmetler uzmanı içeri girer. "Değerli sakinlerimiz, saat 15:00’te bahçede el işi ve örgü kursumuz var, herkesi bekliyoruz."
Mefharet Hanım’ın yüzü anında düşer. "El işi mi? Ben bu ellerle zamanında daktilo yazıp makale yazmış kadınım, şimdi bana ip oyası mı öğreteceksiniz? Ben katılmıyorum, odamda dinleneceğim!"
Ancak odasına kaçmak sandığı kadar kolay değildir. Çünkü koridorda onu başka bir macera beklemektedir.
İkindi Çayı ve Kaçış Planı
Odaya çekilen Mefharet Hanım, en büyük gizli zevki olan televizyon kumandası kapma operasyonuna girişir. Koridordaki ortak salonda büyük ekran televizyon vardır. Gençlerin veya diğer sakinlerin hangi diziyi izleyeceğine Mefharet Hanım karar verir.
Salona girdiğinde herkesin yerleşmiş olduğunu görür. Ekranda ise onun hiç sevemediği, sürekli ağlayan kadınların olduğu bir gündüz kuşağı programı vardır.
— Çabuk kumandayı verin! Bu ne biçim program, herkes birbirine girmiş, saç baş yoluyorlar. Benim favori polisiye dizimin tekrarı var bu saatte!
— Mefharet Hanım, şimdi bu dizi var, hep beraber izliyoruz.
— Beraber mi? Ben bu evin gizli kıdemli üyesiyim, benim kararlarım kanundur!
Mefharet Hanım kararlı bir hamleyle kalkar, televizyonun fişini çekiverir. Salon bir anda karışır. "Aaa, hanım, ne yapıyorsun?!" sesleri arasında kumandayı kaptığı gibi odasına depar atar. 75 yaşında olmasına rağmen bu kısa mesafe koşusundaki hızı, atletizm federasyonunun bile dikkatini çekebilecek düzeydedir.
Odasının kapısını kilitler, sırtını kapıya verip derin derin soluklanır. "Valla bunlarla uğraşmak insanı on yaş gençleştiriyor ama kalp de sinyal veriyor" diye düşünür.
Akşam Huzuru ve Günün Bilançosu
Akşam yemeği ve akşam ezanı okunduktan sonra huzurevi yavaş yavaş sessizliğe bürünür. Ziyaretçi saati biter, personeller vardiya değişimine hazırlanır.
Mefharet Hanım pijamalarını giymiş, pencerenin kenarına oturmuş, dışarıdaki sokak lambasının ışığında Eskişehir’in serin akşam havasını içine çekmektedir. Elinde kahve kupası (tabii ki gizli kaçak neskafe), yüzünde o gün kimleri nasıl şoke ettiğinin haklı gururu vardır.
Kapısı hafifçe tıklatılır. Gelen gece bekçisi Haydar Bey’dir.
— Mefharet Hanım, televizyonun fişini yine çekmişsiniz, aşağıda kıyamet kopuyor.
— Haydarcığım, o program ruh sağlığına zararlı, ben halk sağlığını koruma derneği adına hareket ediyorum. Söyle o müdüre, bana ayrı bir televizyon alsın ya da kumandayı demir kasaya kilitlemekten vazgeçsin.
— Hay hay Mefharet Hanım, iyi geceler.
— Sana da hayırlı geceler evladım. Kapıyı yavaş kapat, rüzgâr yapmasın!
Işıklar söner. Mefharet Hanım yatağına uzanır, yorganını çeker ve kendi kendine fısıldar: "Bugün de kimseye boyun eğmedik, devletin huzurunu kaçırmasak da neşesini kaçırdık. Yarın ola hayrola..." ve gözlerini günün yorgunluğu ama tatlı bir zafer bilinciyle kapatır.
75 Numaralı Oda Operasyonu: Mefharet Hanım’ın Sıradan Bir Günü
Sabah Vardiyası ve Erken Baskınlar
Saat sabah 07:00. Normal bir insanın bu saatte rüyasının en tatlı yerinde olması gerekir. Ama Mefharet Hanım için saat 07:00, devlete ve kuruma karşı verilen günlük bağımsızlık mücadelesinin resmi başlangıç saati demektir.
Mefharet Hanım (kendisi bu unvanın sadece kulağa resmi geldiği için kullanıldığını, aslında ruhunun hâlâ 18'inde, Cihangir’de gazino kapatan bir afet olduğunu iddia eder), yatağında gözlerini aralar aralamaz ilk iş olarak nefesini kontrol eder. "Çok şükür, yine kimseye muhtaç olmadan nefes aldık, bu da devlete bir kapak olsun" diye mırıldanarak kalkar.
Daha ayağını yere basmadan kapı çalınır. Gelen, kat hemşiresi Melek Hanım’dır. Melek Hanım’ın elinde tansiyon aleti ve bir avuç renkli hap vardır. Bu haplar öyle sıradan haplar değildir; Mefharet Hanım’a göre onlar "sabah zihni bulandırma ve huysuzluğu engelleme" amaçlı gizli kimyasallardır.
— Günaydın Mefharet Hanım, tansiyonumuzu ölçelim bakalım.
— Günaydın kızım da, o elindeki pembe hapı dünkü dedikodulardan sonra beni zehirlemek için getirdiğini biliyorum. Bak, gözlerimin içine bak Melek! Ben bu yaşa Edi ile Büdü’yü izleyerek gelmedim!
— Mefharet Hanımcığım, onlar tansiyon ve vitamin hapı. Lütfen içiniz, yoksa başhekim beye söylerim.
— Söyle, söyle! Zaten o beyefendiyle bir ara nikâh masasına oturacaktık ama kısmet olmadı, şimdi bana böyle mobbing uyguluyor!
Melek Hanım alışkın olduğu bu diyalogun ardından hapları zorla içirir ve kaçar. Mefharet Hanım, hapı yutar yutmaz lavaboya koşup tükürmeye çalışır ama Melek Hanım boğazını sıvazlayarak önlem almıştır. "Kahpe felek," diye söylenerek kahvaltı salonuna doğru zikzaklar çizerek yürür.
Kahvaltı Salonu ve Diplomatik Krizler
Koridorda yürürken en büyük düşmanı Sebahat Hanım’la karşılaşır. Sebahat Hanım, kurumun resmi dedikodu bakanı ve en önde gelen komplo teorisyenidir.
— Günaydın Mefharet, yine saçlar birden bir yana yatmış. Acaba rüzgârda mı kaldın, yoksa yine aynaya küstün mü?
— Sebahat, benim saçlarım rüzgârda bile artistik durur. Senin gibi kafaya tülbent atıp tarlaya gidiyormuş gibi gezmiyorum ortalıkta. Hem dünkü çorba hakkında yönetime dilekçe verdim, içine su katmışlar diyerekten beni destekleyeceksin, kaçışın yok!
— Ben niye destekleyecekmişim sevgilim? Çorba gayet mercimekti.
— Mercimek dediğin etli olur, bu suya bulamaç sürmüşler! Neyse, masamıza geçelim, çaylar soğuyor.
Kahvaltı masasında olaylar kopar. Mefharet Hanım’ın en büyük tutkusu, çaya atılan şeker sayısını gizli tutmaktır. Diyetisyen Esra Hanım diyet listelerini kontrol etmek için masaya yaklaşır yaklaşmaz, Mefharet Hanım önündeki üç küp şekeri ustaca çayın köpüğünün altına gömer.
— Mefharet Hanım, çayda şeker görünmesin lütfen, tansiyonunuz fırlar.
— Esracığım, gözlerim bozuk, şekeri tuz sanıp atmışım. Allah’tan tuzlu çay sevmiyorum yoksa mahvolmuştum.
— Tuz mu? Mefharet Hanım, şekerlik masada.
— Vallahi gözler seğiriyor kızım, yaşlılık işte, her şeyi karıştırıyorum. Al bak, içmiyorum bile! (Derken çayı kafaya diker ve şekerlerin eridiğinden emin olunca rahat bir nefes alır).
Öğle Kuşağı: Dedikodu, Okey Masası ve Gizli Operasyonlar
Öğleden sonra saat 13:30, huzurevinin en hareketli saatidir. Sosyal faaliyet salonunda okey masası kurulmuştur. Masanın gediklileri Mefharet Hanım, emekli albay Cevdet Bey, eski bankacı Hikmet Bey ve hafızası zaman zaman gidip gelen Necmiye Hanım’dır.
Oyun başlar başlamaz kıyamet kopar. Cevdet Bey taşı yere vurur vurmaz Mefharet Hanım ortalığı ayağa kaldırır.
— Cevdet! Sen yine taş çalıyorsun! Gözüm üzerindede ha, albaylıktan emekli oldun diye burada hile yapma hakkını kim veriyor sana?
— Hanımefendi, okeyi attım, ne hilesi? Görmüyor musun çifte gidiyorum!
— Çifte gidiyormuş! Sen o kafayla ancak emekli maaşını çifte kavrulmuş lokum sanıp yersin! Hikmet, sen şahitsin değil mi?
— Valla Mefharet abla, ben sadece taşın rengine bakıyorum, gözler zaten görmüyor.
— Zaten bir sen görsen şaşardım Hikmet!
Oyun böylece kavga gürültü devam ederken, kapı aralanır ve kurumun sosyal hizmetler uzmanı içeri girer. "Değerli sakinlerimiz, saat 15:00’te bahçede el işi ve örgü kursumuz var, herkesi bekliyoruz."
Mefharet Hanım’ın yüzü anında düşer. "El işi mi? Ben bu ellerle zamanında daktilo yazıp makale yazmış kadınım, şimdi bana ip oyası mı öğreteceksiniz? Ben katılmıyorum, odamda dinleneceğim!"
Ancak odasına kaçmak sandığı kadar kolay değildir. Çünkü koridorda onu başka bir macera beklemektedir.
İkindi Çayı ve Kaçış Planı
Odaya çekilen Mefharet Hanım, en büyük gizli zevki olan televizyon kumandası kapma operasyonuna girişir. Koridordaki ortak salonda büyük ekran televizyon vardır. Gençlerin veya diğer sakinlerin hangi diziyi izleyeceğine Mefharet Hanım karar verir.
Salona girdiğinde herkesin yerleşmiş olduğunu görür. Ekranda ise onun hiç sevemediği, sürekli ağlayan kadınların olduğu bir gündüz kuşağı programı vardır.
— Çabuk kumandayı verin! Bu ne biçim program, herkes birbirine girmiş, saç baş yoluyorlar. Benim favori polisiye dizimin tekrarı var bu saatte!
— Mefharet Hanım, şimdi bu dizi var, hep beraber izliyoruz.
— Beraber mi? Ben bu evin gizli kıdemli üyesiyim, benim kararlarım kanundur!
Mefharet Hanım kararlı bir hamleyle kalkar, televizyonun fişini çekiverir. Salon bir anda karışır. "Aaa, hanım, ne yapıyorsun?!" sesleri arasında kumandayı kaptığı gibi odasına depar atar. 75 yaşında olmasına rağmen bu kısa mesafe koşusundaki hızı, atletizm federasyonunun bile dikkatini çekebilecek düzeydedir.
Odasının kapısını kilitler, sırtını kapıya verip derin derin soluklanır. "Valla bunlarla uğraşmak insanı on yaş gençleştiriyor ama kalp de sinyal veriyor" diye düşünür.
Akşam Huzuru ve Günün Bilançosu
Akşam yemeği ve akşam ezanı okunduktan sonra huzurevi yavaş yavaş sessizliğe bürünür. Ziyaretçi saati biter, personeller vardiya değişimine hazırlanır.
Mefharet Hanım pijamalarını giymiş, pencerenin kenarına oturmuş, dışarıdaki sokak lambasının ışığında Eskişehir’in serin akşam havasını içine çekmektedir. Elinde kahve kupası (tabii ki gizli kaçak neskafe), yüzünde o gün kimleri nasıl şoke ettiğinin haklı gururu vardır.
Kapısı hafifçe tıklatılır. Gelen gece bekçisi Haydar Bey’dir.
— Mefharet Hanım, televizyonun fişini yine çekmişsiniz, aşağıda kıyamet kopuyor.
— Haydarcığım, o program ruh sağlığına zararlı, ben halk sağlığını koruma derneği adına hareket ediyorum. Söyle o müdüre, bana ayrı bir televizyon alsın ya da kumandayı demir kasaya kilitlemekten vazgeçsin.
— Hay hay Mefharet Hanım, iyi geceler.
— Sana da hayırlı geceler evladım. Kapıyı yavaş kapat, rüzgâr yapmasın!
Işıklar söner. Mefharet Hanım yatağına uzanır, yorganını çeker ve kendi kendine fısıldar: "Bugün de kimseye boyun eğmedik, devletin huzurunu kaçırmasak da neşesini kaçırdık. Yarın ola hayrola..." ve gözlerini günün yorgunluğu ama tatlı bir zafer bilinciyle kapatır.